به طور معمول اگر از سوال شود که مهمترین نوآوری هایی که به مدد رشد فناوری وارد زندگی روزمره ما شده اند را نام ببریم ممکن است در اولین مثال ها نوآوریهایی که به مدد توسعه فناوری های همگرا شامل فناوری ICT و نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی و علوم شناختی در حوزه های سلامت و سبک زندیگ به ذهن متبادر شود. اما آیا در این میان نوآوری های فناورانه ای در عرصه آموزش نیز رخ داده است؟

در طول 200 سال گذشته بحث آموزش مختص به مدارس، دانشگاه ها و مراکز آموزشی معتبر بوده است و در طول دهه  های اخیر به واسطه همه گیر شدن فناوری به خصوص فناوری ای سی تی و کامپیوتر محور شدن اکثر فعالیت های کاری و در کل زندگی روزمره، رویکردهای نوینی از جمله آموزش های انلاین و نرم افزاها و سخت افزارهای اموزشی برای تسهیل امر اموزش و ارتباط مدرس و دانش جو (دانش اموز) فراهم امده است. 

این در حالی است که جای خالی نواوری های برامده از ایده های ناب و استاراپ های نواورانه در این میان به چشم می خورد. عمده محصولات اموزشی و کمک اموزشی مرسوم در بازار غیر دانشگاهی نرم افزارهای چند منظوره یا وب سایت های تامین و به اشتراک گذری محتوا و نهایتا برخی موبایل اپلیکیشن هایی هستند که یا بخش خاصی از بازار بزرگ اموزشی داخل کشور را هدف قرار داده اند یا اینکه با اصول نواوری مبتنی بر توسعه مدل های کسب و کار نواورانه  اشنایی ندارند. این بخش کوچک در بازار فعلی فاقد یک بستر رگولاتوری و رویکرد حمایتی است و اغلب توسط کارافرینان نوپا به صورت مستقل یا به صورت انگشت شمار در شتاب دهنده های موجود در داخل کشور ارائه شده و معمولا تجربه نشان می دهد که در مقابل ایده های دیگری که در این شتاب دهنده ها توسعه یافته و تجاری سازی می شوند از شانس کمی برخوردارند. دلیل اصلی این موضوع عدم شناخت بازار مخاطب و نیز عدم توجه کافی به اثربخشی حاصل از ورود نواوری در عرصه فناوری های اموزشی از سوی متولیان و سیاستگذاران از یک سو و حامیان و مخاطبان از سوی دیگر است.

Buy now